Ρε, άει στο διάολο!

Προσοχή μη τυχόν και γίνετε λαϊκιστές! Προσοχή μη τυχόν και δεν πάρετε ύφος σοβαρό και πολιτικάντικο γιατί ειδάλλως θα χαρακτηριστείτε από το σύστημα της εξουσίας και των υποστηρικτών του ως άνοες γραφικοί που κόλλησε ο τροχός της ψυχής τους στην λακκούβα της αξιοπρέπειας και δεν γουστάρουν να κουνηθούν από εκεί. Ό,τι λέγεται από το σύστημα είναι ευπρεπές, ό,τι λέει ο καθημερινός πολίτης που λούζεται τις αποφάσεις του συστήματος είναι άηθες.

Ρε άιντε στο διάολο γραφιάδες και εκφωνητές του συστήματος που έχετε στόμα και μέσο να εκφράζετε τις απόψεις σας που τυχαία συμπίπτουν με το σύστημα με το συγχωροχάρτι του δημοκρατικού διαλόγου και της ελεύθερης έκφρασης. Έπεσαν τόνοι μελάνι από τα φερέφωνα του συστήματος για τις καταλήψεις των μαθητών, παλαμάκιζαν την κρατικοδίαιτη Δικαιοσύνη που χαρακτήρισε τους μαθητές ως «άτομα με εγκληματικές συμπεριφορές», τα δώσατε όλα να υπερασπιστείτε την περιουσία του Δημοσίου και του λαού. Πόρτες, παράθυρα, θρανία να μην πάθουν τίποτε αλλά οι ψυχές που είναι εκεί μέσα να πάνε να πνιγούν.

Έφθασε το μελάνι σας να καλύψει όλους τους μαυροπίνακες των σχολείων. Σε αυτούς τους μαυροπίνακές σας οι γραφικοί ας πάρουν κόκκινη κιμωλία να γράψουν: 17χρονη μαθήτρια έπεσε από ΑΣΙΤΙΑ. Τι να κάνουμε, ρε μάγκες του συστήματος. Τα δικά σας παιδιά πηγαίνουν σε κλινικές από νευρική ανορεξία και τα δικά μας τα παιδιά πηγαίνουν στα νοσοκομεία από πείνα. Λαϊκισμός κι αυτός; Εξαίρεση στον κανόνα ότι όλα βαίνουν καλά; Δεν είδαμε όμως την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη να στείλει στις εισαγγελίες της επικράτειας εντολή να «συλληφθούν οι πολιτικοί προϊστάμενοι του συστήματος για εγκληματική ενέργεια κατά της ζωής ανήλικου».
Οι παλαμακιστές σας βρήκαν αμέσως την δικαιολογία να καταχερίσουν όσους δεν έχουν λεφτά και θέλουν και  παιδιά. Είναι οι νέοι Μέγκελε που υποστηρίζουν την νέα ευγονική. Δικαίωμα αναπαραγωγής θα έχουν μόνο οι Άριοι του χρήματος και οι υποτακτικοί πολιτικάντηδες με τα φερέφωνά τους.
Στα ελαφριά να τα παίρνουμε όλα. Όταν είσαι από πάνω και το στομάχι σου είναι δεδομένο ότι δεν θα πεινάσει απλά αναλύεις τα εγκληματικά που ξεστομίζει το σύστημα αλλά όταν ο από κάτω πάρει ένα καδρόνι και τα σπάσει όλα από απόγνωση, ως φύλακες της «σταθεροποίησης» οι γραφιάδες στήνουν στον τοίχο τον αντιδημοκρατικό. Λες και δεν είπε τίποτε το σοβαρό ο διοικητής του ΙΚΑ, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, πέρασε η ναζιστική του πρόταση οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ να έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σύμφωνα με τα ένσημα που κολλάνε. Ο Σπυρόπουλος που τα ένσημα της ζωής του είναι από τις επικύψεις σε όλα τα συστήματα που υπηρέτησε δεν θα έχει πρόβλημα να βγάλει το σπυρί από τον κώλο του σε νοσοκομείο της Ελβετίας. Άλλωστε το απέδειξε με τον τρικούβερτο γάμο της κορούλας του. Λαϊκισμός τα 100,000 ευρώ για το γαμήλιο γλέντι της κορούλας του Ροβέρτου ε; Βέβαια, αυτό λαϊκισμός. Το ότι η κόρη του ναυτεργάτη δεν θα μπορεί να κάνει μαστογραφία επειδή ο Ροβέρτος το θεωρεί φυσιολογικό, είναι πρόταση σταθερότητας.
Άντε γραφιάδες δημοκρατικοί και παλαμακιστές του συστήματος που θεωρείτε ότι τα δικά σας τα παιδιά είναι ανώτερου θεού υποστηρίξτε το σύστημα που βγάζει Σπυρόπουλους. Μη του πείτε «άει στο διάολο, ρε ναζίστα» αλλά καθίστε και ακούστε να σάς λέει ότι «τον παρεξηγήσαμε».
Όταν οι εφημερίδες και οι δημοσιογράφοι αναφέρουν το τετριμμένο «σοκαρισμένη η κοινωνία» ξεχνάνε να πούνε ότι η σοκαρισμένη κοινωνία είναι αυτή, που όταν μαθαίνει ότι ο γείτονας τίναξε τα μυαλά του στον αέρα, ότι ένα παιδί πέφτει ξερό από την πείνα, ότι ένας άνεργος πέθανε από έλλειψη φαρμάκων, ότι ένας ασθενής ξεψύχησε γιατί δεν είχε για «φακελάκι» σε δημόσιο νοσοκομείο, ότι ένας πατέρας δεν έχει λεφτά να θάψει το παιδί του, συνεχίζει να ψηφίζει το σύστημα που διέπραξε όλα τα παραπάνω. Νίπτει τας χείρας της αυτή η κοινωνία της σταθερότητας για όλα τα εγκλήματα που καθημερινά διαπράττονται. Δεν είναι ο δήμιος, διότι δεν έχει τα ανάλογα κότσια να «καθαρίζει» τον συνάνθρωπο. Βάζει τους πολιτικούς εκτελεστές να καθαρίζουν για αυτή. Μία κοινωνία που χέζει τα βρακιά της όταν είναι να αναλάβει ευθύνες και που σφυρίζει αδιάφορα όταν ο γραφικός λαϊκιστής την χαρακτηρίζει ως ένοχη για την εντολή που δίνει μέσω ψήφου.
Είναι εύκολο να είσαι μέρος του συστήματος. Είναι πολύ εύκολο να βγάζεις το «νόμιμο» μεροκάματό σου όταν τα δικά σου χέρια μένουν αποδεδειγμένα καθαρά και δυστυχώς για μας η ψυχή δεν έχει φάτσα να την φτύσουμε. Η πτώση μέσα σε 6 χρόνια της ηθικής ήταν κατακόρυφη. Χορτάστε λοιπόν, με τα δανεικά που χορταίνουν την κοιλιά σας μαζί με τις ατομικές σε φορμόλη φιλοδοξίες σας και ψυχαγωγηθείτε με το να βλέπετε συγκλονισμένοι σαν κινηματογραφική ταινία νεκρούς, αδικαίωτους, ετοιμοθάνατους και μελλοθάνατους. Υποστηρίξτε τις ΜΚΟ και τα Ιδρύματα Μακελάρηδων τύπου Κλίντον, να μαζεύει από τους δρόμους τα πτώματα για να μην χαλάνε την αισθητική σας.
Μπράβο, μάς νικήσατε! Τραβήξατε μέχρι τέλους την διαχωριστική γραμμή ανάμεσά μας. Γραφικά και λαϊκίστικα λοιπόν, άει στο διάολο!
lazarouyiannis.blogspot.gr
Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

«Ιδού ο λογαριασμός κ. Μέρκελ : 300 δις ευρώ απ’ τα Κατοχικά δάνεια.»

arton27347-f6733
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΚΑΔΜΟΣ» το βιβλίο με τίτλο «Ιδού ο λογαριασμός κ. Μέρκελ : 300 δις ευρώ απ’ τα Κατοχικά δάνεια. Τι αφορούν, πως προκύπτουν, η στρατηγική διεκδίκησης» του οικονομολόγου – ιστορικού αναλυτή Τζανέτου (Τζανή) Γκούσκου.
Ο συγγραφέας  ανατρέχοντας  στα ιστορικά δεδομένα της κατοχικής περιόδου 1941 – 1944, ειδικότερα στις ενδιάμεσες συμφωνίες που μεσολάβησαν μεταξύ Ελλάδας, Γερμανίας και Ιταλίας, καθώς  και στη σχετική βιβλιογραφία (πάνω από 100 αναφορές ελλήνων  και ξένων αναλυτών, μεταξύ αυτών και απ΄τα επίσημα αρχεία της Τραπέζης της Ελλάδος) καταγράφει αναλυτικά τα μεγέθη (σε μετρητά, προϊόντα κλπ αξίες) που κατέβαλε η Ελλάδα στις κατοχικές δυνάμεις και αποδεικνύει με τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες υπολογισμών τη σημερινή τους αξία, που ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 300 δις ευρώ. Παράλληλα αναδεικνύει (από επίσημα έγγραφα και μαρτυρίες) τη διαδικασία που μεσολάβησε εν μέσω της κατοχής, για την επιστροφή κάποιων ‘δόσεων’- μέσω ‘επιταγών’ – από τη πλευρά των Γερμανών και αποδεικνύει – σε αντίθεση με όλους σχεδόν τους ιστορικούς – ότι οι επιταγές αυτές ήταν ακάλυπτες. Ακόμα αποδεικνύεται ότι, η λιμοκτονούσα Ελλάδα, εν μέσω της Κατοχής, επιδοτούσε τον τιμάριθμο στη Γερμανία, δηλ. τις μειωμένες τιμές που απολάμβανε ο γερμανός καταναλωτής. Αυτό επετεύχθη μέσω της συμφωνίας κλήριγκ, όπου τα εξαγόμενα από την Ελλάδα στη Γερμανία προϊόντα τιμολογούνταν σε τιμές του 1938, ενώ τα εισαγόμενα από τη Γερμανία προϊόντα χρεώνονταν στην Ελλάδα υπερτιμολογημένα κατά 300%. Το υπερτίμημα (τη διαφορά των τιμών) το παρακρατούσε ως ‘πίστωση’ η Γερμανία και  μείωνε μέσα απ’ αυτό τις τιμές των ελληνικών προϊόντων που διατίθεντο στη γερμανική αγορά.
Συμπληρωματικά αναφέρονται οι κυριότερες εκτιμήσεις ελλήνων και ξένων αναλυτών όσον αφορά τον προσδιορισμό των Κατοχικών δανείων και γίνονται αναλύσεις ως προς τα στοιχεία και τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε κατά περίπτωση. Μεταξύ αυτών αναφέρονται οι Ι. Λαμπρούκος (1944), Α. Σμπαρούνης (1945), ΤτΕ (1944, 1946, 1963), Σ. Γκοτζαμάνης (1952), Αγγ. Αγγελόπουλος (1945, 1964, 1994), Π. Δερτιλής (1964), Σ. Χατζηκυριάκος (1964), Sven Felix Kellerhoff (2011), Albrecht Ritschl (2011),  K.H. Roth (2011), Jacques Delpla (2011), Hagen Fleischer (2012).
Ενδιάμεσα, γίνεται αναφορά στο ιστορικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε μετά το ΙΙ Παγκόσμιο Πόλεμο σε σχέση με τις υποχρεώσεις των δυνάμεων του Άξονα (αποζημιώσεις, επανορθώσεις, δάνεια), καθώς και στις ενέργειες που έγιναν από ελληνικής πλευράς ως προς τη διεκδίκησή τους. Παράλληλα καταγράφονται οι αιτιάσεις  και αρνήσεις της Γερμανίας να παραδεχθεί τις οφειλές της και να τις τακτοποιήσει. Στη συνέχεια, αναλύοντας εκτενώς τα σημερινά οικονομικά μεγέθη Ελλάδας και Γερμανίας, καταγράφεται η πρόταση και οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν όσον αφορά τη στρατηγική διεκδίκησης των Κατοχικών δανείων, καθώς και των ενδεχόμενων επιπτώσεων που θα υπάρξουν, τόσο στη θετική όσο και στην αρνητική έκβαση της διεκδίκησης, συσχετίζοντας με το διεθνή περίγυρο και τις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία. Ο συγγραφέας αποδεικνύει ότι το σημερινό δημόσιο χρέος της Ελλάδας (320 δις) αναλογεί σε τιμές παρούσας αξίας στο 40% της ονομαστικής του αξίας (130 δις) και μπορεί ν’ αποσβεσθεί κατά 100% από την οφειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα χωρίς να διακινδυνεύσει η Γερμανική οικονομία. Προχωρώντας δε σε μια ανάλυση του χρέους των χωρών της ευρωζώνης, καθώς και του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, διατυπώνει τη βεβαιότητα ότι δεν συμφέρει κανέναν η χρεοκοπία της Ελλάδας, δεδομένου ότι θα προκαλούσε ανεξέλεγκτες επιπτώσεις (θα ξεπεράσουν τα 15 τρις) που θα οδηγήσουν το ευρώ και την ευρωζώνη σε άμεση κατάρρευση. Επομένως η μάχη της διεκδίκησης είναι κερδισμένη αρκεί να δοθεί.
Αναπόφευκτα, μέσα από τη παρούσα εργασία, θα γίνουν συχνές αναφορές στις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Κατοχή στην Ελλάδα. Επίσης θα γίνουν αναφορές και σε πρόσωπα – ‘ονόματα’ που πρωταγωνίστησαν στη πολιτική σκηνή και χειρίστηκαν κρίσιμα θέματα για την υπόσταση της οικονομίας και την πορεία της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Για πολλά απ’ αυτά τα πρόσωπα – ‘ονόματα’, θ’ αποκαλυφθούν οι ρόλοι τους, είτε ως συνεργάτες των κατακτητών, είτε ως εντολοδόχοι των αγγλο-αμερικανών αργότερα στον εμφύλιο. Πολλοί απ΄ αυτούς έκτοτε, θα συνεχίσουν να επηρεάζουν αποφασιστικά μέχρι τις μέρες μας, την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Οι ίδιοι, καθώς και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, γίνανε ‘αξιοσέβαστοι’ οικονομικοί παράγοντες, βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργοί.
Εν μέσω των περίεργων συμπτώσεων που μεσολάβησαν στη περίοδο της Κατοχής, και αναζητώντας τις ρίζες του δοσιλογισμού στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, θ’ αποκαλυφθεί μέσα από την έρευνα αυτή πως, ότι συμβαίνει σήμερα δεν είναι τυχαίο. Σε κάποια περίπτωση, το γενεαλογικό δέντρο ενός υψηλού αξιωματούχου των κατοχικών κυβερνήσεων (και εκπροσώπου της Ζήμενς), φτάνει μέχρι την επανάσταση του 1821. Ήταν τον Απρίλιο του 1824, όταν ο προπάππος του, ως ψευδομάρτυρας του Μαυροκορδάτου, συκοφαντούσε σε δικαστήριο του Μεσολογγίου το Γιώργο Καραϊσκάκη για προδοσία.
Παράλληλα και προς αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης, θα γίνουν αναφορές στις κορυφαίες μορφές της Εθνικής Αντίστασης – τιμής ένεκεν – που υπέγραψαν με τον αγώνα και το αίμα τους την ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια της χώρας. Τέλος ο συγγραφέας, αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της συλλογικής προσπάθειας που απαιτείται για τη διεκδίκηση των Κατοχικών δανείων (συμπεριλαμβανομένων και των πολιτιστικών θησαυρών που εκλάπησαν απ’ τους ναζί), θ’ απευθύνει μια πρόσκληση στους αναγνώστες του βιβλίου για συμμετοχή στον υπέρ πάντων αγώνα : «Αγώνα για τη διαγραφή του επονείδιστου χρέους, αγώνα για την αποτίναξη της κλεπτοκρατίας, αγώνα για την αξιοπρέπεια και ανασύνταξη της Χώρας. Αγώνα ν’ αντιστρέψουμε το χρέος της ντροπής σε Χρέος Τιμής όλων μας»
Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Το «ελληνόμετρο» της φαντασίας μας και οι ελληνικές αρετές – Μια αυτοεξέταση με οδηγό τον Αριστοτέλη

Coins-of-Greece-Aristotle-900

Της Αθηνάς Ταρλά | Αναδημοσίευση από: Σκεπτέον Εστί

Στις καλές εποχές, τότε που το δανεικό χρήμα είχε πλάσει έναν φανταστικό κόσμο, που τον πήραμε για δικό μας δημιούργημα, οι λέξεις «πατρίδα», «έθνος», «ελληνικότητα», είχαν εξαφανιστεί στη διαδρομή Αράχωβα – Μύκονος.

Τώρα, που η ονειροφαντασία μας χάθηκε και πάει, ψάχνουμε απεγνωσμένα να εντοπίσουμε τα χνάρια της πραγματικότητας. Στα τυφλά ψάχνουμε και, όταν δεν βρίσκουμε σημείο σταθερό να γαντζωθούμε, καταφεύγουμε στο «ελληνόμετρο».

Και για να παρηγορηθούμε, επικαλούμαστε ένδοξους προγόνους και επινοούμε «ανθέλληνες» εχθρούς που μας κατατρέχουν και προσπαθούν να μας αλλοτριώσουν. Που αν τους εξοντώσουμε, θα λάμψει πάλι η αδαμάντινη ελληνική ψυχή, την οποία «προσπαθούν να απογυμνώσουν, για να μας υποτάξουν».

Τι είναι, όμως, αυτό που φοβόμαστε πως θα μας αφαιρέσουν; Ποιες αρετές των λαμπρών προγόνων μας είχαμε τάχα, που τώρα προσπαθούμε να διαφυλάξουμε; Πόσο μοιάζει το δικό μας σύστημα αξιών με το δικό τους;

Η καρδιά του αρχαίου ελληνικού κόσμου είναι η Αρετή. Η επιδίωξή της ήταν που γέννησε όλα όσα σήμερα θαυμάζουμε: το ελεύθερο πνεύμα, την γενναιότητα στον πόλεμο, την υπεροχή στις τέχνες και στα γράμματα σε καιρό ειρήνης, την οικονομική ανάπτυξη, τη δημοκρατία, τις επιστήμες.

Θα ήταν ανοησία να ισχυριστεί κανείς πως όλοι οι αρχαίοι ήταν ενάρετοι. Δεν ήταν, αλλά θαύμαζαν εκείνους που ήταν, γνώριζαν καλά την αξία τους και απέβλεπαν σε αυτούς με δέος!

Η λέξη «αρετή» έχει τις ρίζες της στο θέμα του ρήματος αραρίσκω, που σημαίνει ενώνω, συνάπτω, τακτοποιώ. Στα ομηρικά χρόνια ήταν συνώνυμη με την ανδρεία και την υπεροχή. Απλά πράγματα!

Όταν όμως η εποχή των βασιλιάδων πέρασε και οι μικροκτηματίες έγιναν ταυτόχρονα εύποροι νοικοκυραίοι και επιχειρηματίες, και στη συνέχεια πολεμιστές που προστάτευαν τον τόπο τους και ενεργοί πολίτες, η αρετή απέκτησε νέο νόημα. Έγινε σύνθετη, όπως και η και η ζωή αυτών των ανθρώπων.

Ποιες ήταν λοιπόν οι αρετές που χαρακτήριζαν τον αξιοθαύμαστο Έλληνα της κλασικής εποχής; Ρώτησα τον Αριστοτέλη και μου είπε!

Περί Αρετών και Κακιών

Ο Αριστοτέλης ορίζει την Αρετή, ως την παγιωμένη εκείνη ψυχική διάθεση του ανθρώπου που τον ωθεί στην αναζήτηση κι επιλογή της μέσης οδού σε κάθε ζήτημα, και τον κρατά σε σταθερή πορεία μέσα σε αυτήν, χωρίς παρεκκλίσεις.

Οι λειτουργίες της ψυχής εναρμονίζονται μεταξύ τους και καθιστούν τον άνθρωπο ευτυχή, στον βαθμό που έχει κατακτήσει τις αρετές που αντιστοιχούν σε κάθε μία από αυτές τις λειτουργίες. Για τον λόγο αυτό, χρειάζονται όλες.

Ακολουθώντας την τριμερή διάκριση της ψυχής του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης αναλύει κάθε μία αρετή μαζί με το αντίθετό της, που ονομάζει κακία.

Λογιστικό μέρος (νόηση)

Αρετή της νόησης είναι η φρόνηση. Ο ενάρετος άνθρωπος φρονεί (δηλ. συλλογίζεται) με σύνεση, εξετάζει με ψυχραιμία όλα τα δεδομένα και καταλήγει σε ορθές αποφάσεις. Αναγνωρίζει τις δυνατότητες και τις αξιοποιεί, ενώ χρησιμοποιεί με σύνεση τα αγαθά του. Στον αντίποδα, ο άφρων είναι αμαθής, άπειρος, ασυγκράτητος και αδέξιος.

Θυμοειδές μέρος (συναίσθημα)

Αρετή του συναισθηματικού μέρους της ψυχής είναι η πραότης, που επιτρέπει στον άνθρωπο να υποφέρει ψύχραιμα τις αστοχίες και τις παραλείψεις και να μην στρέφεται εύκολα προς την τιμωρία. Ο πράος δεν αφήνεται στις παρορμήσεις της οργής, ελέγχει την έμφυτη τάση προς τη φιλονικία και εκφράζεται με ήπιο τρόπο.

Όποιος δεν διαθέτει αυτή την αρετή, αποκαλείται οργίλος, με κύριο γνώρισμα τα ξεσπάσματα οργής με την παραμικρή αφορμή και την τάση για εκδίκηση. Ο οργίλος είναι ευμετάβλητος, πικρόχολος και παρασύρεται από την οργή του και σε σπουδαία και σε ασήμαντα ζητήματα.

Αρετή του θυμοειδούς είναι και η ανδρεία. Ο ανδρείος δεν καταβάλλεται από τους φόβους, κυρίως εκείνους που αφορούν τον θάνατο. Είναι γενναίος όταν τον βρίσκουν συμφορές και τολμά  σε καταστάσεις κινδύνου. Πάνω απ’ όλα, προτιμά έναν έντιμο θάνατο από μία ζωή ατιμωτική, δεν αποφεύγει τους κόπους και επιδιώκει τη νίκη.

Το αντίθετο είναι ο δειλός, ο άνανδρος, ο μαλθακός, που υποτάσσεται σε κάθε είδους εξευτελισμό, όταν κινδυνεύει το «τομάρι»του.

Επιθυμητικό μέρος (επιθυμίες, ορέξεις του σώματος)

Αρετή του κατώτερου μέρους της ψυχής, είναι η σωφροσύνη. Σώφρων (σῶς +φρήν «με σώας τας φρένας»), είναι ο ισορροπημένος, ο κόσμιος, ο ευπρεπής. Αυτός που έχει κατακτήσει αυτή την αρετή δεν θαυμάζει τις σωματικές εκείνες ηδονές που είναι φαύλες, δηλαδή ασήμαντες, ανωφελείς και χυδαίες. Επιπλέον απεχθάνεται την ατιμία και στέκεται με την ίδια αξιοπρέπεια μπροστά στα μικρά και στα μεγάλα της ζωής.

Αντίθετο της σωφροσύνης είναι η ακολασία. Ο ακόλαστος επιλέγει να σύρει τον εαυτό του σε κάθε βλαβερή ηδονή και σπαταλά τη ζωή του σε επιπολαιότητες και ασήμαντες ασχολίες. Καταντά δε αναιδής, άτακτος, αγενής και ασυνεπής.

Η δεύτερη αρετή που αφορά το επιθυμητικό είναι η εγκράτεια, με την οποία ο ενάρετος άνθρωπος υποτάσσει στη λογική σκέψη κάθε επιθυμία που τον ωθεί σε φαύλες απολαύσεις. Ο εγκρατής είναι καρτερικός και υπομένει την φυσική ένδεια και την θλίψη.

Η έλλειψη εγκράτειας είναι η «ακρασία». Ο ακρατής, ενώ μπορεί να είναι σώφρων σε κάποιο βαθμό και να μην προτιμά (όπως ο ακόλαστος παραπάνω) τις ταπεινές ηδονές, ωστόσο δεν έχει τη δύναμη να αντισταθεί, όταν αυτές παρουσιάζονται. Έτσι, εκτός από τα χαρακτηριστικά του ακόλαστου είναι επίσης νωθρός και ανόητος και υποφέρει κάθε φορά που μεταμελείται.

Πίσω και πάνω απ’ όλα αυτά

Τον κατάλογο ολοκληρώνουν τρεις αρετές που αποτελούν τη βάση όλων των άλλων και αφορούν και τα τρία μέρη της ψυχής.
Μία είναι η δικαιοσύνη, που απαιτεί την απονομή στον καθένα «κατ’αξίαν», ό, τι ακριβώς αξίζει. Ούτε παραπάνω ούτε λιγότερο. Ο δίκαιος άνθρωπος είναι ευσεβής, σέβεται τους γραπτούς και άγραφους νόμους τηρεί τις συμφωνίες, σέβεται τους νεκρούς.

Τη δικαιοσύνη ακολουθούν η οσιότητα, η αλήθεια, η πίστη και η μισοπονηρία (μίσος για την πονηρία). Ο άδικος άνθρωπος, είναι ασεβής ως προς τα θεία, πλεονέκτης ως προς τον εαυτό του και υβριστής ως προς τους άλλους, καθώς δεν διστάζει να παρασύρει και τους συντρόφους του σε ενέργειες που επιφέρουν ντροπή. Είναι ακόμα αλαζόνας, ψεύτης, επίορκος, μισάνθρωπος, υποκριτής και κακοήθης.

Αρετή της ψυχής συνολικά, είναι και η ελευθεριότητα. Ο ελευθέριος άνθρωπος είναι αυτός που ενεργεί και μιλά όπως ταιριάζει σε ελεύθερο άνθρωπο. Είναι γενναιόδωρος και ξοδεύει με ευχαρίστηση τα χρήματά του σε έργα αξιέπαινα. Προσφέρει εκεί που πρέπει και δεν παίρνει από εκεί που δεν πρέπει. Έχει περιποιημένη εμφάνιση, τακτοποιημένο και καθαρό σπιτικό, φέρεται με ευγένεια και αγαπά το ωραίο.

Αντίθετα, τον ανελεύθερο άνθρωπο χαρακτηρίζει η αισχροκέρδεια και η τσιγκουνιά. Από τη μία καμαρώνει για τα άδικα κέρδη του και από την άλλη δεν ξοδεύει ούτε για όσα είναι απαραίτητα ή ξοδεύει ελάχιστα και με κακό τρόπο. Είναι, λοιπόν, φιλάργυρος, δούλος του χρήματος, γεμάτος άγχος, αναξιοπρεπής και χωρίς μέτρο στη ζωή του.

Η τρίτη αρετή όλων των μερών της ψυχής είναι η μεγαλοψυχία. Ο μεγαλόψυχος αντιμετωπίζει αξιοπρεπώς και με γενναιότητα και τη δυστυχία, αλλά και την ευτυχία. Δεν θεωρεί πως η ζωή καθαυτήν είναι υπέρτατη αξία. Είναι απλός στους τρόπους, γενναίος, φιλαλήθης και καθόλου εκδικητικός.

Ο μικρόψυχος, από τη άλλη, αποβλακώνεται όταν είναι ευτυχής και απολαμβάνει δόξα και τιμές, ενώ με την ελάχιστη δυστυχία οδύρεται σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου. Ερμηνεύει κάθε μικρή παράλειψη ως εσκεμμένη πράξη εναντίον του, εκδηλώνει ταπεινή συμπεριφορά και γίνεται γκρινιάρης, μίζερος και απαισιόδοξος.

Τι είχαμε, τι χάσαμε;

Οι ελληνικές αρετές, που φοβόμαστε πως θα μας στερήσουν, δεν είναι πια κοντά μας. Κάποιες μεταβλήθηκαν φυσιολογικά, και προσαρμόστηκαν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Κάποιες τις εγκαταλείψαμε γιατί μας κούραζαν ή δεν μας βόλευαν. Κάποιες δεν γνωρίζαμε καν ότι υπάρχουν.

Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι πως αν ο Αριστοτέλης αντίκριζε το κομμάτι εκείνο της δικής μας εν Ελλάδι κοινωνίας, που κυριεύεται από τον φόβο και διψά για βία και εκδίκηση, που καρπώνεται χωρίς αιδώ τους κόπους των άλλων, που απαιτεί εκείνα που δεν αξίζει, που αποφασίζει για την τύχη του απερίσκεπτα για να μετανιώσει λίγα λεπτά αργότερα, που είναι ανοιχτοχέρης με τους ανάξιους και βάζει τρικλοποδιά στους άξιους, που δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του, αλλά κλαίει τη μοίρα του νυχθημερόν, φοβάμαι πως με τίποτα δεν θα πίστευε πως αντικρίζει Έλληνες!

– See more at: http://www.egriechen.info/2014/11/ellinikotita-areti-aristotelis.html#sthash.pKVIM1JB.zNRollNk.dpuf

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ???

mazi-630x400

Καλό το παραμύθι Αντώνη με την ΑΟΖ για εσωτερική κατανάλωση. Να θυμάσαι όμως πως συζήτηση για την ΑΟΖ, δε σημαίνει μονάχα βρωμιές στην προεκχώρηση του εθνικού πλούτου της χώρας. Σημαίνει πρωτίστως αποφασιστικότητα και ετοιμότητα για όσα πρόκειται ν ακολουθήσουν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι Αντώνη… Δεν έγινες μάγκας ξαφνικά… 

Δε το ΄χεις το πράμα φίλτατε και δε θα το αποκτήσεις στο photoshop. O ηγέτης της Αιγύπτου δίπλα στον οποίο χαζογελάς Αντώνη, έχει αποδείξει πως διαθέτει τους αδένες του εθνικά περήφανου ηγέτη. Εσύ??? Τι ακριβώς έχεις αποδείξει στη θλιβερή σου διαδρομή???

Ας προσγειωθούμε λοιπόν λίγο με τα ζητήματα που αφορούν στις εξελίξεις γύρω από την οριοθέτηση της ΑΟΖ, γιατί τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, και σε καμία περίπτωση η κοινωνία δεν πρέπει να πλανηθεί, από τη γκλαμουριά μιας φωτογραφίας ενός ηγέτη με δυο ανδρείκελα στα αριστερά και στα δεξιά του.

Η πρόθεση του γράφοντος, δεν είναι να μειώσει τη στρατηγική σημασία αυτής της συνάντησης, αλλά ως κίνηση στρατηγικής σημασίας στο διπλωματικό επίπεδο, να τονίσει την ανάγκη να εκληφθεί – πρωτίστως από τους κυβερνώντες – ως μια δράση σημαντική που υπό προϋποθέσεις οριοθετεί και «κλειδώνει» εθνική κυριαρχία.

Ο διάβολος όμως κρύβεται στις λεπτομέρειες. Και η λεπτομέρεια σ αυτή την ιστορία, «φυλακίζεται» μέσα στην έκφραση που…

θέλει την Ελλάδα να «οριοθετεί τη δική της ΑΟΖ στο χρόνο που αυτή θα επιλέξει».

Δε θα αρκεστούμε στο να πούμε απλά πως η τέτοια τοποθέτηση επί του ζητήματος από τον υπ αριθμόν ένα ενδιαφερόμενο πρωταγωνιστή, κρύβει μέσα της το στοιχείο της αυτοϋπονόμευσης της ίδιας της δυναμικής που διαμορφώνεται από τις εξελίξεις.

Θα θυμίσουμε άλλωστε πως στη βάση της ίδιας συλλογιστικής προσεγγίζεται για δεκαετίες ολόκληρες και το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια. Οι ελληνόφωνοι ηγέτες μας πάντα έλεγαν πως η χώρα διατηρεί το δικαίωμά της να τα επεκτείνει και θα το ασκήσει όποτε το κρίνει σκόπιμο, και το αποτέλεσμα το ξέρετε. Όσο είδατε εσείς επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, άλλο τόσο το είδε και η Μαρίκα η Κουλουμπάρδαινα.

Δε θα αρκεστούμε λοιπόν σ αυτό που είναι και σημαντικό αλλά και αυτονόητο, αλλά θα επεκτείνουμε τη σκέψη μας σε δύο ακόμη ζητήματα.

  • Πρώτον: Το ένα ανδρείκελο – ο Αναστασιάδης – χαζογελά φωτογραφιζόμενος στο πλευρό του καθ όλα σοβαρού αλλά αποφασιστικότατου Αιγύπτιου ηγέτη, γιατί αν και σήμερα θερίζει τους καρπούς που έσπειρε η ήρωας Τ. Παπαδόπουλος, ό ίδιος έχει φροντίσει να προ-υποθηκεύσει τον εθνικό πλούτο της Κύπρου, στις συμμορίες που έστειλαν στο απόσπασμα τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Ερωτάται λοιπόν το δεύτερο ελληνόφωνο ανδρείκελο: Πρώτα θα προ-υποθηκεύσει τον εθνικό πλούτο της χώρας και μετά θα προβεί ως κακαρίζον λεοντάρι στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ???

  • Δεύτερο: Η στρατηγική βαρύτητα μιας κίνησης που συγκεκριμενοποιεί την ανακήρυξη της ΑΟΖ, ακόμη και αν έχει προσυμφωνηθεί η υποθήκευση του πλούτου της στα σκοτεινά δωμάτια της μυστικής διπλωματίας, συνιστά άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος. Έχει όμως σημασία να ξεκαθαρίσουμε το εξής:

Η άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος, θα πρέπει να συνοδεύεται απαραιτήτως, από την αποφασιστικότητα της πολιτικής ηγεσίας, να το υπερασπίσει με κάθε τίμημα και με όλα τα μέσα.

Η άσκηση λοιπόν κυριαρχικού δικαιώματος, αν δεν αποτελέσει ζήτημα που το διαχειρίζονται ικανοί και αποφασισμένοι ηγέτες και όχι φοβικά και άτολμα ανδρείκελα, ελλοχεύει τον κίνδυνο να καταστεί μπούμερανγκ σε βάρος της Εθνικής κυριαρχίας, και ως εκ τούτου να δρομολογήσει καταστάσεις ανεξέλεγκτες, που δε θα θέσουν σε αμφισβήτηση μονάχα το συγκεκριμένο κυριαρχικό δικαίωμα αυτό καθ εαυτό, αλλά συνολικά την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Ξαναερωτάται λοιπόν το δεύτερο ελληνόφωνο ανδρείκελο που χαζογελά δίπλα στον Αιγύπτιο ηγέτη: Είσαι αποφασισμένος Σα(χλα)μαρά μας, να σηκώσεις στους σκυμμένους ώμους σου το βάρος αυτής της εθνικής ευθύνης που η ευόδωσή της προϋποθέτει, ηγέτες περήφανους, Λαό εθνικά αφυπνισμένο, Πολιτική ηγεσία με τσαγανό και όχι φοβική και πρόθυμη να υποκύπτει σε κάθε πίεση υποβαθμίζοντας το ρόλο της στο επίπεδο του κλητήρα???
Γιατί εμείς νομίζουμε πως ο «ηγέτης» που δε μπορεί να αποφασίσει ούτε καν για το ΦΠΑ της τυρόπιτας χωρίς να πάρει άδεια από τριτοκλασάτους υπαλλήλους, είναι ανίκανος και επικίνδυνος να σηκώσει στους ώμους του το βάρος μιας σοβαρής εθνικής υπόθεσης???

Καλό το παραμύθι λοιπόν Αντώνη με την ΑΟΖ για εσωτερική κατανάλωση. Να θυμάσαι όμως πως ΑΟΖ δε σημαίνει μονάχα βρωμιές στην προεκχώρηση του εθνικού πλούτου της χώρας. Σημαίνει πρωτίστως αποφασιστικότητα και ετοιμότητα για όσα πρόκειται ν ακολουθήσουν.

Όχι Αντώνη… Δεν έγινες μάγκας ξαφνικά…. Δε το ΄χεις το πράμα φίλτατε και δε θα το αποκτήσεις στο photoshop. O ηγέτης της Αιγύπτου δίπλα στον οποίο χαζογελάς Αντώνη, έχει αποδείξει πως διαθέτει τους αδένες του εθνικά περήφανου ηγέτη. Εσύ??? Τι ακριβώς έχεις αποδείξει στη θλιβερή σου διαδρομή???

«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ»

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Η ΑΝΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΗ «ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ» ΤΗΣ ΚΟΡΟΙΔΙΑΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Είναι φανερό πως μια χώρα πάει μπροστά και αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις όποιες εθνικές κρίσεις και δυσκολίες μόνο όταν υπάρχει δημιουργική συναίνεση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων και κάποια ομοφωνία στην λήψη αποφάσεων με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα, την αξιοποίηση των εθνικών πόρων και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού.

Αυτά τα πολύ «ωραία» και πολύ «όμορφα» λόγια της συναίνεσης, της ομοφωνίας, της εθνικής ομοψυχίας, της πολίτικης ωριμότητας που δεν θα επιτρέπει τις πολιτικές και εθνικές περιπέτειες, την αναγκαία ομοφωνία στην λήψη των κρισίμων αποφάσεων πέραν τον κομματικών συμφερόντων, ακούγονται τελευταία πολύ συχνά και πραγματικά δημιουργούν την εντύπωση πως όλα αυτά είναι αναγκαία και απαραίτητα για να προχωρήσει ο τόπος και κυρίως για να μην πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού τα τέσσερα τελευταία χρόνια που έχει απομυζηθεί με τον χειρότερο τρόπο.
Αλήθεια τι ευτυχία να ήταν όλα αυτά αληθινά! Τι ωραία να ήταν όλα αυτά σωστά και πραγματικά υλοποιήσιμα για να σταθεί όρθια η χωρά αυτή! Πόσο απαραίτητα να είναι όλα αυτά για να αντιμετωπιστεί η εξ’ ανατολών απειλή η οποία τελευταία «παίζει» έντεχνα και αυτή στον βωμό της διαφημιζόμενης εθνικής ενότητας ; Αλλά και τι καινούργια κοροϊδία μαγειρεύεται σε βάρος των ανυποψίαστων όπως πάντα πολιτών αυτής της χώρας, που έχουν δει μέσα σε λίγα χρόνια να τραυματίζεται προκλητικά κάθε εθνική ακεραιότητα, να εξαφανίζονται οι νέοι του, να διαλύονται με τον χειρότερο τρόπο οικογένειες, να καταστρέφεται η κοινωνία, να χτυπιέται αμείλικτα η Ορθοδοξία, να γίνεται η χώρα ξέφραγο αμπέλι σε προσχεδιασμένη μουσουλμανική εισβολή από ανατολάς χωρίς να υπάρχει καμία ουσιαστική αντίδραση χάριν ενός πολυπολιτισμικού «εκσυγχρονισμού» ; Αλήθεια τι καινούργια κοροϊδία εξυφαίνεται σε ένα άφωνο λαό που βλέπει καθημερινά να καταστρέφεται κάθε ελπίδα για επιβίωση, να βλέπει τα παιδιά του να σέρνονται στους δρόμους χωρίς κανένα μέλλον, γεμάτα απελπισία, άνεργα και χωρίς καμία προοπτική να στεριώσουν κάπου και να δημιουργήσουν οικογένεια ενώ το γένος μας εξαφανίζεται ; Αλήθεια πόσο πονηροί είναι όλοι αυτοί που εφευρίσκουν συνέχεια τρόπους να αποφύγουν την νέμεση για τα εθνικά τους εγκλήματα, γιατί παρέδωσαν την εθνική μας ύπαρξη σε ξένους ανθέλληνες τοκογλύφους, στην μεγαλύτερη εθνική προδοσία στην νεώτερη έθνη μας ιστορία ; Τώρα η «Νέα Ελλάδα» προβάλλεται να είναι η Ελλάδα της «συναίνεσης», στην ουσία της συγχώρεσης όλων των εθνικών εγκλημάτων πού διαπραχτήκαν τα τελευταία χρόνια, θα είναι η Ελλάδα που θα συνεχίζει να βλέπει τα παιδιά της να πεθαίνουν ενώ θα έχει «σωθεί» από τους εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους!
Σε ποια σωστή χώρα οι κλέφτες, οι απατεώνες, οι πολιτικοί ψεύτες, οι εθνικοί προδότες, παραμένουν χαριεντιζόμενοι στην εξουσία και για να σωθούν οι ίδιοι από τα αδιέξοδα τους πουλούν συναίνεση και την αποκαλούμενη «εθνική ομοψυχία» για να «σώσουν» την πατρίδα που οι ίδιοι την κατάστρεψαν ; Σε ποια σοβαρή χώρα η σωτηρία της εξαρτάται από την διάσωση αυτών που την λεηλάτησαν, αυτών που έστειλαν χιλιάδες νέους στο εξωτερικό κρατώντας εδώ όλα τα λαμόγια, τους πολιτικούς εγκληματίες, όλους τους προδότες, όλους τους ξεπουλημένους ποιμενάρχες που συναίνεσαν σε όλη αυτή την εγκληματική προδοσία ; Σε ποια σοβαρή χώρα οι πολιτικές της «δυνάμεις», αριστεροί και δεξιοί θεατρίνοι, κρίνεται απαραίτητο να συγκλίνουν στην μεγαλύτερη πολιτική απάτη σε βάρος του ελληνικού λαού ; Ως ποτέ θα είμαστε θεατές των εγκλημάτων τους ; Ως πότε θα μας ξεγελούν με τον πιο εξωφρενικό τρόπο για να παραμένουν καρφωτοί στις καρέκλες τους, είτε δεξιοί, είτε αριστεροί, όλοι μαζί στην μεγαλύτερη εθνική κοροϊδία και εθνική καταστροφή ;
Ως πότε αυτή η χώρα θα γίνεται το έρμαιο όλων αυτών των επικοινωνιακών παιχνιδιών των μεγαλύτερων απατεώνων της ελληνικής ιστορίας ; Ως πότε οι ποιμενάρχες θα ξεπουλιούνται για τα τριάκοντα αργύρια ; Ως πότε ;
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Μπράβο στο ΚΚΕ!!!

πορεία+παμε

 Γενικά δεν αρέσκομαι να ασκώ δημόσια κριτική στο ΚΚΕ, συνδεδεμένο καθώς είναι με τους εργατικούς και όχι μόνο αγώνες αλλά και με την λογοκρισία που έχει επιβάλλει η επίσημη αλλά και η άτυπη αριστερή νομενκλατούρα και οι οπαδοί της.

Μα εδώ και δεκαετίες το ΚΚΕ συμπεριφέρεται σαν ξεπεσμένος αριστοκράτης που ξεκοκκαλίζει την πατρική περιουσία επικαλούμενος την ταξική του ανωτερότητα για να επικαλύψει την έλλειψη ηθικής του.

Μια χώρα γεμάτη αναχρονισμούς, φαντάσματα και άλλοθι έχει το ΚΚΕ που της αξίζει.

Πέτρο Αργυρίου, τράβηξες την πλερέζα του ΚΚΕ!  Το ξεγύμνωσες…

Εξαιρετικό!…

Πόπη Σουφλή

Η χθεσινή μέρα θα μείνει στην ιστορία ως η μέρα που έκανε την μεγαλειώδη του πορεία το ΚΚΕ!

3 μέρες μετά την παρέλαση του ΟΧΙ, τέσσερα χρόνια μετά από το πανηγύρι των ατελείωτων ΝΑΙ, το ΚΚΕ κούνησε το μυώδες δάχτυλό του.

Τρέμει ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος το ΚΚΕ fest. Τύφλα να χει το gay pride.

Ναι , το ΚΚΕ απέδειξε ότι έχει  δύναμη. Μεγαλύτερη δύναμη από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ και τη Χρυσή Αυγή μαζί.

Ότι έχει και μηχανισμό και κομματικό στρατό όπως και τα μεγάλα κόμματα μονάχα που το ΚΚΕ δε χρειάζεται να λαδώνει τα μολυβένια στρατιωτάκια του.

Μας απέδειξε το ΚΚΕ αυτό που γνωρίζαμε πάντα: ότι το ΚΚΕ είχε τη δύναμη να ανατρέψει το σύστημα. Τη δύναμη την είχε. Τη βούληση δεν την είχε ποτέ.

Ότι συμφώνησε για μια ακόμη φορά με το σύστημα όπως είχε κάνει και επί Τσώρτσιλ που ο κόσμος αγωνιζόταν τη δεύτερη κατοχή των Βρετανών ελπίζοντας μάταια ότι το ΚΚΕ θα καλούσε το ΕΑΜ. Μάταια.

Απέδειξε ότι έχει τη δύναμη. Ότι απλά δεν έχει τη βούληση.

Ότι αν ήταν δίπλα στους αγανακτισμένους και όχι απέναντι, το βρώμικο σύστημα των ολιγαρχών θα είχε πέσει.

Αντ’ αυτού το ΚΚΕ λειτούργησε την επίμαχη περίοδο που η λαϊκή αντίδραση δεν είχε σπάσει ακόμη από τη πιο βίαια και μαζική καταστολή που γνώρισε ο τόπος από την περίοδο της χούντας ως πραιτοριανός αυτού που υποτίθεται ότι είναι ο εχθρός του: της αστικής δημοκρατίας και μάλιστα του πιο εκφυλισμένου είδους της.

Το ΚΚΕ απέδειξε ότι είναι αυτό που του καταλογίζουν: ένα λαϊκό κόμμα προνομιούχων που δεκάρα δε δίνει για το λαό. Δεν είναι η ηγεσία του σκανδαλωδώς προνομιούχα βέβαια για να μη συμψηφίζουμε καταστάσεις, αλλά όπως και να το κάνουμε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι της και ένα κομματικό καρβέλι η ηγεσία του το έχει σε αντίθεση με τους εκατοντάδες νεοέλληνες νεόπτωχους.

Άλλωστε όλοι οι υπόλοιποι διεθνιστές σύντροφοι του στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ ήταν από τους πρώτους στο χορό της παγκοσμιοποίησης και της τραπεζοκρατίας.

1η Νοέμβρη 2014! Η μέρα που το ΚΚΕ έκανε πορεία! Άλλαξε η χώρα, άλλαξε η ήπειρος, άλλαξε ο πλανήτης!

Κανένα από τα μεγάλα μήντια δεν έδειξε τη μεγάλη του πορεία: Φυσικά αφού το ΚΚΕ φρόντισε να ξεπουλήσει το κανάλι του σε λέρα του συστήματος. ΝεοφιλελεΚΚΕ λέμε.

Υπάρχουν αντισυστημικοί που θα σκότωναν για να έχουν κανάλι. Το συστημικό ΚΚΕ φυσικά σκότωσε το κανάλι του. Δεν μπορούσε να το συντηρήσει σε καπιταλιστικό περιβάλλον. Αλλά τη χώρα θα μπορέσει να τη συντηρήσει σε καπιταλιστικό περιβάλλον.

Η λειψανοθήκη του κομμουνισμού, η ορθοδοξία της αριστεράς, καθυστερημένη όπως οτιδήποτε το νεολληνικό, έκανε χθες μια επίδειξη δύναμης. Από μπροστάρηδες των εργατικών κινημάτων σήμερα είναι επιδειξίες, γυμνιστές και μπανιστιρτζήδες της ιστορίας.

Μεγάλα μπάλα λέμε το ΚΚΕ. Λογικό. Η Κανέλλη ΚΚΕ και Βάζελος και ορθόδοξη. Αγκυλώσεις-ύβρεις για έναν άνθρωπο της ευφυΐας της Κανέλλη. Μα οι αγκυλώσεις είναι προσόν για συστημικούς ανθρώπους. Και η Κανέλλη έχει κολλήσει πολλά ένσημα στο σύστημα πριν γίνει ο Απόστολος Παύλος του ΚΚΕ.

Μα να μην είμαστε άδικοι. Ο Μπογιόπουλος, άλλο στέλεχος του ΚΚΕ εγνωσμένης ευφυίας, δεν είναι ορθόδοξος και είναι και γάβρος. Οι τύποι ασχολούνται με το τι κάνουν οι ομάδες τους στο γήπεδο και όχι με το τι κάνουν οι πρόεδροι/ολιγάρχες τους έξω από αυτό. Το δίκιο και το άδικο, το σωστό και το λάθος αφορά μόνο την μπάλα, την ομάδα και τους οπαδούς.

Τα κόμματα είναι κάτι που κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο ανάμεσα στην μπάλα και τη δουλειά, ένα άλλο είδος μπάλας που άμεσα ή έμμεσα πληρώνεσαι για να το παίξεις.

Και ας παίζουν τα μωρά των τζιχαντιστών μπάλα με τα κεφάλια «απίστων». Οι τζιχαντιστές είναι λαός. Κι η μπάλα του λαού είναι.

Η «ιντελέντζια», όπως κάθε άλλη εξουσία, είχε πάντα το κουσούρι να επιδεικνύει τα κουσούρια της σαν να ταν οι αρετές της.

Η αρετή του ΚΚΕ είναι η δύναμη του ΠΑΜΕ. Το κουσούρι του είναι η μέθοδος διαχείρισης της πολιτικής του δύναμης. Και το ΚΚΕ τα χει μπλέξει και τα δύο μέσα σε ένα διαρκές μεταφυσικό παραλήρημα γεμάτο αντικαπιταλιστικά άλλοθι.
ΠΑΜΕ λοιπόν; Που πάμε όμως; Απο κοινωνική καταστροφή σε κοινωνική καταστροφή. Και το ΚΚΕ να κοιτάζει με απάθεια μποντιμπιλντερά στο Baywatch που τσιτώνει τα μούσκαλα του να τα βλεφαριάζουν τα γκομενάκια για να μην κοιτάν τον τύπο που πνίγεται στο βάθος του πλάνου.

Ναι, το ΚΚΕ έχει δύναμη.

Το ίδιο και η ορθοδοξία, μισητός δήθεν εχθρός του ΚΚΕ με τον οποίο έχει πολλά περισσότερα κοινά από ότι θα ήθελαν ποτέ οι δυο τους να παραδεχτούν.

Πολλά κοινά εκτός από την κοινοκτημοσύνη:
Οι ορθόδοξοι χριστιανοί περιμένουν τον μαρμαρωμένο βασιλιά και τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και οι ορθόδοξοι κομμουνιστές τον βαλσαμωμένο Γενικό Γραμματέα και τη Δευτέρα Παρουσία του Στάλιν…
Και τι κάνουν με το εδώ και τώρα και τον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα που οι Καίσαρες του χρηματοπιστωτικού και τα ιερατεία τους προκαλούν;
Α, όλα κι όλα.

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα του Θεού τω Θεώ και τα του ΚΚΕ τω ΚΚΕ.

Γενικά δεν αρέσκομαι να ασκώ δημόσια κριτική στο ΚΚΕ, συνδεδεμένο καθώς είναι με τους εργατικούς και όχι μόνο αγώνες αλλά και με την λογοκρισία που έχει επιβάλλει η επίσημη αλλά και η άτυπη αριστερή νομενκλατούρα και οι οπαδοί της.

Μα εδώ και δεκαετίες το ΚΚΕ συμπεριφέρεται σαν ξεπεσμένος αριστοκράτης που ξεκοκκαλίζει την πατρική περιουσία επικαλούμενος την ταξική του ανωτερότητα για να επικαλύψει την έλλειψη ηθικής του.

Μια χώρα γεμάτη αναχρονισμούς, φαντάσματα και άλλοθι έχει το ΚΚΕ που της αξίζει.
Μια χώρα που ο κάθε πολίτης λειτουργούσε στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό της μονάδας, της ομάδας, της φαμίλιας και της κλίκας, δέχεται την αντίστοιχη νεοφιλελεύθερη Νέμεση. Μια χώρα που για δεκαετίες έβγαζε ασπροπρόσωπη τη Θάτσερ και το ρητό της «δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο τα άτομα και οι οικογένειες τους, δέχεται τώρα τις σφοδρές συνέπειες του νεοθατσερισμού.

Και μιας και οι μέρες είναι επετειακές, με το ΟΧΙ που γιορτάζουν μόνο οι ναιναίκοι και οι νενέκοι και την ιστορική πορεία του ΚΚΕ που για μια ακόμη φορά απέδειξε ότι μπορεί αλλά δε θέλει, να προτείνω να αλλάξουμε το εμβληματικό σύνθημα της επόμενης επετείου από το «ελευθεριά ή θάνατος», στο «νεοφιλελευθεριά και θάνατος»

Άντε και καλή αποτοξίνωση από τα δηλητήρια του μυαλού.
Πέτρος Αργυρίου,
agriazwa.blogspot.com, 2/11/2014

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Σε χώρα γεννήθηκες σε αποικία θα πεθάνεις

Πόσο ευρωπαϊστής είσαι,τελικά; Από την στιγμή που ο υπουργός Οικονομικών Γκίκαουκ Χαρδουβέλερ με υπερηφάνεια δήλωσε ότι «οι Γερμανοί είναι ευρωπαϊστές και ειδικά ο Σόιμπλε» πρέπει να σκεφτεί πολύ καλά κάθε ψηφοφόρος, όχι πόσο ευρωπαϊστής είναι ο αρχηγός κόμματος που υποστηρίζει, αλλά πόσο Γερμανόφιλος είναι. Μην αρχίσει πάλι ο Σύριζα τα μπλα μπλα μπλα περί φιλοευρωπαϊκής πολιτικής κόντρα στην Ευρώπη που θέλει η Μέρκελ, διότι από την στιγμή που αποδέχθηκε με φανφάρες το γιουσουφάκι της Γερμανίας, Γιούνκερ, ως γενικό επιτελάρχη της Κομισιόν, τότε ο Τσίπρας είναι ευρωπαϊστής επιπέδου Σόιμπλε.

Στο είπε καθαρά ο υπουργός σου, η ΕΕ είναι το νέο γερμανοναζιστικό καθεστώς που απλώθηκε στην Ευρώπη και το ερώτημα είναι τι κοινό έχει πλέον ο Γερμανός πολίτης με τον Έλληνα πολίτη. Τι σε δένει εσένα με το 5μηνο κοινωφελούς εργασίας έναντι 360 ευρώ, με τον Γερμανό που ο μισθός του ανεβαίνει όσο ο δικός σου κατεβαίνει; Τι κοινό έχει ο Γερμανός πολίτης που έχει υπερλούξ περίθαλψη με πλήρη ασφάλεια με εσένα που θα πεθάνεις από σκωληκοειδίτιδα διότι είσαι ανασφάλιστος με τις διαταγές ΕΕ και του υπέρμαχου αυτής Σόιμπλε; Τι κοινό έχει ο συνταξιούχος Γερμανός που αγοράζει σπίτι για διακοπές να τον ξεσκατίζουν Έλληνες, με τον Έλληνα γέρο που την σύνταξη την κόβει στα πέντε να μην πεινάσουν τα παιδιά και τα εγγόνια του;

Η Γερμανία έκανε 6 μήνες ησυχία. Από τις ευρωεκλογές και μετά απουσίαζαν τα ονόματα της ναζιστικής της κυβέρνησης από τα κυβερνητικά ΜΜΕ περιμένοντας την στιγμή που η Ελλάδα θα βγει από την επιτήρηση της Τρόικα και θα παραδοθεί άνευ όρων στην ίδια την Γερμανία. Το πρώτο πράγμα που έκανε μετά την χθεσινή συνάντηση με τον «Έλληνα» υπουργό είναι να σπείρει τον τρόμο την επόμενη ημέρα μέσω Deutsche Welle και DieWelt ότι η Ελλάδα κινδυνεύει με επιστροφή στην δραχμή. Σκιαχτείτε!
Τι θα κάνει η πτωχευμένη χώρα τώρα που το ΔΝΤ θα φύγει από την μέση που έδινε αβέρτα χρήμα; Τι θα κάνει τώρα, που μόνο οι τράπεζες θα φορτώνονται χρήμα για επενδυτικά δάνεια και όχι το Κράτος; Ποιος θα «βοηθήσει» την χώρα που όλες οι πόρτες είν’ κλειστές και μεις είμαστε απ’ όξω; Μα η ευρωπαΐστρια σύμμαχος και φίλη μας Γερμανία. Ως καλός αποικιοκράτης θα σώσει την αποικία της και δεν χρειάζεται πλέον κανέναν φερετζέ όπως η ΕΕ για να κάνει ό,τι της γουστάρει. Όχι ότι δεν το έκανε μέχρι σήμερα αλλά τώρα θα το κάνει ως μοναδικός σωτήρας της. Θα την λατρέψεις, διότι το το φαγητό στο πιάτο σου θα εξαρτάται μόνο από αυτή.
Εφόσον η Ιταλία και η Γαλλία αναγκάστηκαν να αλλάξουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς τους διότι το Βερολίνο δεν ήταν σύμφωνο με την ελαστικότητα, φανταστείτε τι έχει να γίνει από τον Δεκέμβριο και μετά στην Ελλάδα που είναι το 28ο κράτος-μέλος της Ευρώπης , δηλαδή το τελευταίο, σε κοινωνική δικαιοσύνη, σε ανεργία, σε υγειονομική περίθαλψη, σε εκπαίδευση. Αυτό δεν το λέει ο οποιοσδήποτε αλλά το Γερμανικό Ίδρυμα Bertelsmann και ήταν το βασικό στοιχείο εργασίας της τελευταίας έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού της Ελληνικής Βουλής. Είμαστε στον πάτο, μάς το λέει το Βερολίνο και με αυτά τα στοιχεία ο Χαρδουβέλερ χαρακτηρίζει τον Σόιμπλε ως τον «μέγα ευρωπαϊστή». Ότι μάς αγαπάει, ότι θα πολεμήσει για μας και ότι στο τέλος θα μάς σώσει. Όλοι μαζί στους δρόμους να φωνάζουμε: Σώσε μας Σόιμπλε μας ν’ αγιάσουμε.
Η Ελλάδα ξεκίνησε στην κατασκευασμένη οικονομική κρίση ως χώρα υπό πτώχευση. Εκεί πάτησαν 500 νόμοι Μνημονίου (γερμανικής κατασκευής) και 22,000 τροπολογίες αυτών φθάνοντας την κατάσταση στο αρχικό σχέδιο των Γερμανών: Η Ελλάδα να γίνει αποικία των Γερμανών (ήταν και η μοναδική βορειοευρωπαϊκή χώρα που δεν είχε αποικίες). Διάλεξε την πιο προσοδοφόρα, την πιο εύκολη για υποδούλωση χώρα με τον φόβο της πλήρους καταστροφής και την πιο «πουλημένη» όσον αφορά τους πολιτικούς της εκπροσώπους. Είναι αυτή που θα φρενάρει την όποια επενδυτική ανάπτυξη στην Ελλάδα για να μπορεί να έχει αυτή το πρώτο χέρι μέσω γερμανικών συμφερόντων εταιρειών που θα μπουν ως στρατιωτικές ορδές όταν θα μπαίνουν στο τραπέζι μεγάλα έργα.
Το ερώτημα όμως παραμένει. Τι κοινό έχεις εσύ, ο ευρωπαϊστής αποικιοκρατούμενος με τον ευρωπαϊστή αποικιοκράτη σου;-
lazarouyiannis.blogspot.gr
Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Έλληνες μεγιστάνες: αυτοί οι τόσο αποτυχημένοι άνθρωποι!

742704_gianna-aggelopoulou

Από τονΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ
Έλληνες μεγιστάνες: αυτοί οι τόσο αποτυχημένοι άνθρωποι! Χωρίς να προσφέρουν μέρος του πλούτου τους στην αναγκεμένη κοινωνία, λαφυραγωγούν με αναίδεια τα αξιώματα και τη δημόσια προσοχή

Κυρία μου, δίνεις ή δεν δίνεις; Εάν δεν δίνεις, τουλάχιστον μη διεκδικείς την προσοχή που αξίζει στα πρόσωπα που δίνουν. Στα χρυσοποίκιλτα πάνελ, στις κόσμιες ευσεβιστικές συνεντεύξεις κ.λπ. κανείς δεν τους ρώτησε το αυτονόητο: Πέρα από το ναρκισσιστικό τριπάκι σας, τη νεύρωσή σας για δύναμη και εξουσία, τις στομφώδεις παπάρες που βάζετε να γράφουν για εσάς κ.λπ.· Τι προσφέρατε από τον άπειρο πλούτο σας για το δημόσιο καλό, για την Ελλάδα που δεν περνάει και πολύ καλά τελευταία;  Τα πράγματα είναι απλά. Απόγευμα αργίας, γύριζα σπίτι από την παραλία και στη στροφή είδα να υψώνεται το νέο κτίριο της Λυρικής. Μεγαλειώδες, όμορφο. Κάτι αισιόδοξο. Απεχθάνομαι τον καταιγισμό δελτίων Τύπου που φτάνει στα γραφεία μας για κάθε ρίζα δέντρου που φυτεύεται στο Πάρκο αυτό, που χρηματοδοτεί το Ίδρυμα Νιάρχου. Όπως απεχθάνομαι όσους το δοξολογούν νυχθημερόν, με ακαταμάχητη δουλοπρέπεια, για να μπορέσουν κάποτε να ελεηθούν με οποιονδήποτε τρόπο. Όμως το γεγονός είναι καταφανές και είναι ανεκτίμητο: Ένας πλούσιος διέθεσε ένα σοβαρό τμήμα του πλούτου του για να ωφεληθεί η κοινωνία της καταγωγής του. Για να ωφεληθεί ο κόσμος. Και το ίδιο ισχύει για το Ίδρυμα Ωνάση, πέντε λεπτά αργότερα. Με το Ωνάσειο και τη Στέγη. Είτε για λόγους ματαιοδοξίας, είτε από αίσθηση ευθύνης, δύο Έλληνες μεγιστάνες κάνουν την πόλη καλύτερη, ωραιότερη, χρησιμότερη. Και τους αξίζει η τιμή και ο έπαινος. Δεν είναι αυτονόητο ο βαθύς πλούτος να συμπεριφέρεται έτσι.Τη μία (και μοναδική) φορά που συνέφαγα με έναν άλλο Έλληνα μεγιστάνα, λίγο πριν ξεπνοήσει ο 20ός αιώνας, τον ρώτησα ευθέως: – «Αγαπητέ Τάδε, είσαι τόσο πλούσιος, που όσα και να δώσεις, δεν θα σου λείψουν. Πώς και δεν έχεις φτιάξει κάτι που να φανεί χρήσιμο σε τόσους ανθρώπους που ζορίζονται άγρια;» – «Δεν μου ‘ρχεται!» μου απάντησε απολύτως άχρωμα. «Ναι, βλέπω και τον πατέρα μου, που έχει κάνει Ιδρύματα… Ποτέ δεν ήθελα τέτοια πράγματα. Και θα το θεωρούσα υποκρισία να τα κάνω για να με αγαπάει ο κόσμος. Εμένα με ενδιαφέρει να διακρίνομαι στις επιχειρήσεις μου και να ντιλάρω ευφυώς στο χόμπι μου». Δεν τον ξαναείδα έκτοτε. Αλλά τον βλέπω να καμαρώνει στα διεθνή κοσμικά περιοδικά. Σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Σαν να μην είχε χρεοκοπήσει η χώρα στην οποία περνάει τα χρόνια του. Και βλέπω και τους υπόλοιπους Έλληνες πλούσιους. Να μας απασχολούν υπερβολικά πολύ με τις φιλοδοξίες τους, τα επιχειρηματικά άγχη τους, την εξωνημένη ανέλιξή τους προς την εξουσία και την γκρανγκινιολική τους καριέρα στις κοσμικές στήλες. Τους βλέπω να λαφυραγωγούν τη δημόσια προσοχή με τις βεντέτες τους, τα παραμιλητά αυταρέσκειας και τους αυτοεπαίνους τους – ακόμα και να φωτογραφίζονται στα γιοτ και τα παλάτσι τους για τα ξένα περιοδικά. Και γεγονός παραμένει μόνο ένα: ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.Aυτό που ξεχωρίζει τους Επιτυχημένους πλούσιους από τους Αποτυχημένους ανθρώπους είναι ένα: η κοινωνική προσφορά. Η στοιχειώδης αίσθηση ευθύνης, βάσει της οποίας οι αριστοκράτες από αρχαιοτάτων χρόνων επέστρεφαν στην Πόλη ένα μέρος από τα δώρα που η εύνοια της θεάς Τύχης τους εξασφάλισε. Και αυτό είναι που ξεχωρίζει τους αριστοκράτες από τους πλουτοκράτες. Τους χυδαίους από τους ευγενείς. Κάτι ψιλά μόνο δίνουν στους ευτελισμένους δημοσιογράφους, τους ευτελισμένους εκδότες, τους ευτελισμένους πολιτικούς, που μπαίνουν στο payroll για να τους κάνουν αέρα, να τους ακούνε να αγορεύουν πάνω από το φιλέτο σφυρίδας κουνώντας το κεφάλι επιδοκιμαστικά – κυρίως όμως για να δημοσιεύουν τις φωτοσοπαρισμένες αγιογραφίες τους, δημιουργώντας ρίγη ενδιαφέροντος γύρω από πρόσωπα που αν δεν είχαν χρήμα, κανείς δεν θα έδινε δεκάρα. Έχουν όμως χρήμα. Κι αυτό είναι κάτι που δεν ξεχνιέται! Γι’ αυτό και σύμπασα η Ελλάδα ασχολείται με τα εκδοτικά άγχη του Μπόμπολα, τις προεδρικές βλέψεις του Μαρινάκη, τις ακαδημαϊκές φιλοδοξίες της Μαριάννας και την αριστερή στροφή (τι γελοιότητα!) της Γιάννας. Μου κάνει τεράστια εντύπωση το ότι κανείς δεν στράφηκε να τους ρωτήσει ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΥΤΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ. Στα χρυσοποίκιλτα πάνελ, στις κόσμιες ευσεβιστικές συνεντεύξεις κ.λπ. κανείς δεν τους ρώτησε το αυτονόητο: Πέρα από το ναρκισσιστικό τριπάκι σας, τη νεύρωσή σας για δύναμη και εξουσία, τις στομφώδεις παπάρες που βάζετε να γράφουν για εσάς κ.λπ.· Τι προσφέρατε από τον άπειρο πλούτο σας για το δημόσιο καλό, για την Ελλάδα που δεν περνάει και πολύ καλά τελευταία; Και δεν εννοώ 50 υποτροφίες σε φοιτητές ή κάτι ψιλά στο τάδε αμερικανικό πανεπιστήμιο. Αλλά κάτι ανάλογο του μεγέθους σας – όπως πολύ έξοχα δείχνουν τα παραδειγματικά μεγέθη του Ωνάση, του Νιάρχου και άλλων. Κι επειδή είναι σαφές ότι θα κομπιάσουν (αφού τα πάντα είναι αριθμοί), θα έπρεπε κάποιος να τους πει ότι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους Επιτυχημένους πλούσιους από τους Αποτυχημένους ανθρώπους: η κοινωνική προσφορά. Η στοιχειώδης αίσθηση ευθύνης, βάσει της οποίας οι αριστοκράτες από αρχαιοτάτων χρόνων επέστρεφαν στην Πόλη ένα μέρος από τα δώρα που η εύνοια της θεάς Τύχης τους εξασφάλισε. Και αυτό είναι που ξεχωρίζει τους αριστοκράτες από τους πλουτοκράτες. Τους χυδαίους από τους ευγενείς. Ακόμα και αν είναι εξίσου άδικος, άτιμος και αδιαφανής ο τρόπος που πλουτίζουν και οι μεν και οι δε. Όχι πάντα – αλλά συχνά. Τα πράγματα, λοιπόν, είναι απλά: Κυρία μου, δίνεις ή δεν δίνεις; Εάν δεν δίνεις, τουλάχιστον μη διεκδικείς την προσοχή που αξίζει στα πρόσωπα που δίνουν. Γι’ αυτό και οι πρόσφατες δηλώσεις περί αριστερής στροφής, Occupy, Προεδρίας της Δημοκρατίας κ.λπ. κάνουν τη θλιβερή ηθική αποτυχία της ελληνικής ελίτ ακόμα θλιβερότερη. Αφού, εκτός από αμέτοχη στο δημόσιο δράμα, δείχνει και

ξεδιάντροπη. Αφού, ενώ είναι η μόνη που θα μπορούσε να διασώσει λίγο την κατάσταση, μοιράζοντας ένα μέρος του πλούτου της, θέλει να μας «σώσει», διασφαλίζοντας και άλλα μεγαλεία: βάζοντας το διαμαντένιο διάδημα της εξουσίας στο αλλόκοτο κεφάλι της. Ντρέπομαι για λογαριασμό τους.

http://www.facebook.com/stathis.tsagar Πηγή: www.lifo.grξεδιάντροπη. Αφού, ενώ είναι η μόνη που θα μπορούσε να διασώσει λίγο την κατάσταση, μοιράζοντας ένα μέρος του πλούτου της, θέλει να μας «σώσει», διασφαλίζοντας και άλλα μεγαλεία: βάζοντας το διαμαντένιο διάδημα της εξουσίας στο αλλόκοτο κεφάλι της. Ντρέπομαι για λογαριασμό τους. Magnify Image http://www.facebook.com/stathis.tsagar Πηγή: www.lifo.gr

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Η ΕΛΛΑΣ ΠΡΟΟΡΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΠΑΛΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ’40

541560_808324455886834_6825561705429194225_n

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”

egerssi@otenet.gr

www.apostoloupanos.gr

Ο Λεωνίδας και οι 300 «ημίθεοι» Σπαρτιάτες μαχητές, πήραν την απόφαση. Θα αναμετρηθούν αυτοί οι λίγοι, στα στενά των Θερμοπυλών, με τους αμέτρητους Πέρσες, γιατί έτσι πρόσταζε το καθήκον για την τήρηση των νόμων και η πεποίθηση της

αφοσίωσης προς την πατρίδα. Το μήνυμά τους, έγινε παιάνας των γενναίων. «Ω ξειν΄, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Από τέτοια μηνύματα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης εμπνεύσθηκαν ολόκληρες γενεές Ελλήνων ανά τους αιώνες και σηματοδότησαν πως «μόνο εμείς οι Έλληνες, αντίθετα από τους βαρβάρους, δεν μετράμε ποτέ το πλήθος του εχθρού στη μάχη» (Αισχύλος).

Έτσι, όταν τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδιδε στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο ελεύθερης διέλευσης του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου να καταλάβει λιμένες και αεροδρόμια της χώρας για τον ανεφοδιασμό του στρατού του Άξονα, ώστε αυτός να περάσει στην Αφρική, ο ηγέτης του Ελληνικού Έθνους, μπροστά σ΄ αυτήν την ιταμή πρόκληση, απάντησε: «Alors, c’est la guerre» το οποίο μεταφράζεται: «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος». Σ΄ αυτό το περήφανο ΟΧΙ του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο οποίος έβαλε μπροστά το συμφέρον και την αξιοπρέπεια της πατρίδος του, από την ιδεολογική ταύτισή του με τον εισβολέα Ιταλό, συντάχθηκε όλος ο Ελληνικός λαός και έτσι ο στρατός μας κατάφερε μεγάλες νίκες και δημιούργησε το «Έπος του ΄40». Αυτό το “ΟΧΙ” λοιπόν, σηματοδότησε μια από τις πιο χρυσές και ένδοξες σελίδες της νεώτερης Ιστορίας μας, όπου ένα μικρό Έθνος, αντιστάθηκε στα φασιστικά καθεστώτα του Άξονα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, ο Ιωάννης Μεταξάς μεταξύ των άλλων είπε: «Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Εκείνο το πρωινό, λοιπόν, του περήφανου «ΟΧΙ», που ακούστηκαν οι σειρήνες του πολέμου, ο Ελληνικός λαός ξεχύθηκε στους δρόμους, όχι για να διαδηλώσει κατά της κυβέρνησής του, αλλά για να αποχαιρετήσει τα νιάτα της Ελλάδος που έφευγαν για το μέτωπο. Ελληνικά νιάτα, που δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή πως αποχωρίζονται το αραλίκι στους καφενέδες και την ρέμπελη ζωή των νεανικών τους χρόνων. Νέοι που αρματώθηκαν για να σώσουν την τιμή της πατρίδος και της οικογένειάς τους από τον κατακτητή. Νέοι που εμπνέονταν από την περήφανη στάση του Ηγέτη τους και εκστασιάζονταν με τους στίχους του Κωστή Παλαμά: «Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με το Αθάνατο κρασί του εικοσιένα».

Τα δάκρυα του αποχωρισμού, της μάνας και του πατέρα, δεν ήταν δάκρυα λύπης αλλά δάκρυα περηφάνιας και χαράς. Στους σταθμούς των τραίνων, κατά τον αποχωρισμό, ξαναζούσε η μάνα Σπαρτιάτισσα που παραδίδοντας την ασπίδα στο παιδί της, το πρόσταζε «ή ταν ή επί τας». Τις ημέρες εκείνες ξεδιπλώθηκε το τεράστιο μεγαλείο του Έλληνα, που ανάγκασε τον Πρωθυπουργό της Αγγλίας να εκφωνήσει από το ΒΒC το περίφημο και διαχρονικό: «Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Εκείνη τη χρονιά ο Ελληνικός Στρατός, παρά τον βαρύ χειμώνα, αλλά και το ελλειμματικό πολεμικό υλικό έναντι του εχθρού, πολεμούσε γενναία και κατατρόπωνε τον εχθρό, σε όλο το εύρος της Ελληνοαλβανικής μεθορίου. Στις μάχες στο Καλπάκι, στη Κόνιτσα, άξιος συμπαραστάτης των στρατιωτών μας, ήταν η  γυναίκα μάνα, η γυναίκα σύζυγος, η γυναίκα Ελληνίδα. Η προσφορά της, ανυπολόγιστη! Αυτή, ενέπνευσε αρκετά χρόνια μετά τον μουσικοσυνθέτη Γιώργο Κατσαρό να αποδώσει στην Ηπειρώτισσα γυναίκα την πρέπουσα τιμή, με τον ύμνο: «Γυναίκες Ηπειρώτισσες, ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις».

Μέσα στην αντάρα του πολέμου, όμως και μια άλλη μεγάλη Ελληνίδα, η τραγουδίστρια της Νίκης, η Σοφία Βέμπο, εγκατέλειψε την θαλπωρή της Πρωτεύουσας και μετατρέποντας πολλά τραγούδια της σε πατριωτικά, περιδιάβαινε το μέτωπο και εξύψωνε το ηθικό των παλικαριών μας, τραγουδώντας: «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά, παιδιά στη γλυκιά Παναγιά προσευχόμαστε όλες να ΄ρθετε ξανά»

http://www.youtube.com/watch?v=CucnoWtPTNg&feature=related

Ένας λαός, ο Ελληνικός λαός που είχε φρόνημα για την πατρίδα, ένας λαός που πίστευε στις αρετές της φυλής μας, ένας λαός που διαφύλαττε ως κόρη οφθαλμού τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις μας, ένας λαός  που είχε βαθιά πίστη στην Παναγιά που τον συντρόφευε στα χαρακώματα, ένας λαός που κανείς μα κανείς δεν μπορούσε να του επιβάλλει, “κάτσε φρόνιμα”.

Ωστόσο, σήμερα μετά από 74 χρόνια, το «Έπος του ΄40» φαντάζει λες και έχουν περάσει αιώνες. Πρωθυπουργός της Ελλάδος είναι κάποιος ονόματι Αντώνης Σαμαράς, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας και το λαός της στη μεγαλύτερη εξαθλίωση και τη διεθνή ξευτίλα. Η Ανατολικογερμανίδα Καγκελάριος της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, είναι σε όλους γνωστό πως είναι η κυρίαρχος όλου του πτωχευμένου από αξίες και ιδανικά, συνασπισμού που εξακολουθεί να φέρει το όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πατρίδα μας μέσω του δευτέρου Μνημονίου έχει εκχωρήσει στους δανειστές μας – Μέρκελ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – τα κυριαρχικά της δικαιώματα και έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα προστασίας της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, από τη στιγμή που υπαχθήκαμε στο αγγλικό δίκαιο, μέσω της Δανειακής Σύμβασης που ακολούθησε αυτού του Μνημονίου. Έτσι, η μη εκπλήρωση των δανειακών μας υποχρεώσεων, δίνει το δικαίωμα σε τρίτους (π.χ. Τούρκους) να αγοράσουν αυτά τα δάνεια! Επί της ουσίας δηλαδή, η Πατρίδα μας βρίσκεται πάλι υπό Γερμανική κατοχή.

Ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν τολμάει να διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους τα δίκαια αιτήματα επιβίωσης του λαού του και τον σπρώχνει καθημερινά όλο και περισσότερο σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό.  Αυτός ο Πρωθυπουργός, μια φορά δεν είπε ΟΧΙ στους «εταίρους μας» και με περίσσια οσφυοκαμψία σε κάθε σύνοδο της Ευρωζώνης λέει μόνο ΝΑΙ. Αυτός ο Πρωθυπουργός είναι πλέον, αλά καρτ Πρωθυπουργός από την στιγμή που ο Γερμανός Reichenbach είναι ο υπερπρωθυπουργός.

Και έρχομαι εγώ, ο σημερινός Έλληνας και διερωτώμαι: Που βρίσκεται σήμερα η Ελληνική περηφάνια, ο εγωισμός, ο τσαμπουκάς που διέθετε παλιά ο Έλληνας; Είναι δυνατόν όλοι αυτοί, της κυβερνήσεως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να είναι Έλληνες, απόγονοι Ελλήνων του ΄40; Είναι δυνατόν να κυλάει στις φλέβες τους αίμα Ελληνικό; Είναι δυνατόν τα σημερινά άψυχα και άβουλα ανθρωπάκια να αυτοαποκαλούνται Έλληνες και να διαχειρίζονται τις τύχες μας;

Πρέπει, επιτέλους, να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε πως οι πρόγονοί μας που τελικά επέζησαν από τον υπέρ πάντων αγώνα, έδωσαν στην Πατρίδα χέρια, πόδια, την ίδια τους την ψυχή. Πρέπει, επιτέλους, να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε πως οι πρόγονοί μας δεν άφησαν τα κόκαλά τους, που είναι ακόμη μετά από τόσες δεκαετίες διάσπαρτα και άταφα, στη Βόρειο Ήπειρο,  για να έρχονται σήμερα οι επικυρίαρχοι Γερμανοί και οι συν αυτώ, να κυριεύουν χωρίς μια ντουφεκιά την χώρα. Γιατί τους επιτρέπουμε να μας βιάζουν καθημερινά; Γιατί ανεχόμαστε την μετάλλαξη που μας επιβάλλουν; Πότε θα αντιδράσουμε;

Στις 28 Οκτωβρίου 2014 ξημερώνει η ημέρα του «ΟΧΙ». Ας ελευθερώσουμε την Πατρίδα μας από τους σύγχρονους ξένους και ντόπιους κατακτητές!! Για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Πατρίδα όπως την παραλάβαμε και όχι μια Πατρίδα καθημαγμένη.

Εμπρός για ένα ΝΕΟ ΟΧΙ του λαού μας. Εμπρός για μια Ελλάδα μεγάλη και ανεξάρτητη, γιατί ως γνωστόν «ο τράχηλος του Έλληνος ζυγό δεν υπομένει»

Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Με αφορμή την 28η Οκτωβρίου ας σκεφτούμε τι κατόρθωσαν οι παπούδες μας

Σημειώστε ότι η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, Αλβανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, καιΒουλγαρίας.
ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ελλάς: 219
Νορβηγία 61
Γαλλία 43 [Η υπερδύναμη της εποχής]
Πολωνία 30
Βέλγιο 18
Ολλανδία 4
Γιουγκοσλαβία 3
Δανία 0 μέρες.[ Οι Δανοί παραδώθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ
ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των
ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το
στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον
Χίτλερ……………….]
Τσεχοσλοβακία 0
Λουξεμβούργο 0
ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
Οι νεκροί Ελληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών στους
13.676.
Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά
στρατεύματα εκτέλεσαν :
Αλβανοί: 1165 (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία)
Ιταλοί: 8000
Boύλγαροι: 25000
Γερμανοί: 50000
Συνολικες απ ώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες)
Ελλάς 10% (750.000)
Σοβ. Ενωση 2,8%
Ολλανδία 2,2%
Γαλλία 2%
Πολωνία 1,8%
Γιουγκοσλαβία 1,7%
Βέλγιο 1,5%
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Πηγή:Ανθολόγιον Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου
Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gault 1890-1970
Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης
κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
«Αδυνατώ νά δώσω τό δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι γιά τήν ηρωική
αντίσταση τού Λαού καί τών ηγετών τής Ελλάδος.»
(Από ομιλία του στό Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά τήν λήξη τού Β’ Παγκοσμίου
Πολέμου.)
Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992
Υπουργός των εξωτερικων τής Γαλλίας 1969-1973, Μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας
1974
«Η Ελλάδα είναι τό σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά
ζωντανής Ευρώπης…Ποτέ μιά ήττα δέν υπήρξε τόσο τιμητική γιά κείνους πού τήν
υπέστησαν»
(Από μήνυμά του πού απηύθηνε από τό BBC τού Λονδίνου στούς υποδουλωμένους
λαούς τής Ευρώπης στίς 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ό Χίτλερ κατέλαβε τήν Αθήνα
ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι καί έξι εβδομάδων κάτα τού
Χίτλερ.)
Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953
Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από τό 1924 έως 1953
«Λυπάμαι διότι γηράσκω καί δέν θά ζήσω επί μακρόν διά νά ευγνωμονώ τόν
Ελληνικόν Λαόν, τού οποίου ή αντίστασις έκρινε τόν 2ον Παγκόσμιον Πόλεμον.»
(Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας τήν 31 Ιανουαρίου
1943 μετά τήν νίκη τού Στάλιγκραντ καί τήν συνθηκολόγηση τού στρατάρχου
Paulus.)
Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός
«Επολεμήσατε άοπλοι καί ενικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων.Σας οφείλουμε
ευγνωμοσύνη, διοτι εκερδίσαμε χρόνο γιά να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι καί ως άνθρωποι
σας ευχαριστούμε».
(Οταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)
Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974
Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού
«Εάν ό Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στίς πόρτες τής
Μόσχας, νά συγκρατήσει καί νά ανατρέψει τόν Γερμανικό χείμαρρο, τό οφείλει στόν
Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τίς Γερμανικές μεραρχίες όλον τόν καιρό πού θά
μπορούσαν νά μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία τής Κρήτης υπήρξε τό κορύφωμα τής
Ελληνικής προσφοράς.»
(Απόσπασμα από τά απομνημονεύματά του γιά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.)
Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945
Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945
«Ο πόλεμος μέ τήν Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δέν είναι ακλόνητον είς τά
στρατιωτικά πράγματα καί ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.»
(Από λόγο πού εκφώνησε στίς 10/5/1941.)
Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945
Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945
«Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω νά διαπιστώσω ότι μόνον οί Ελληνες, εξ’ όλων
τών αντιπάλων οί οποίοι μέ αντιμετώπισαν, επολέμησαν μέ παράτολμον θάρρος καί
υψίστην περιφρόνησιν πρός τόν θάνατον….»
(Από λόγο πού εκφώνησε στίς 4 Μαίου 1941 στό Ράιχσταγκ.)
Σέρ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977
Υπουργός Πολέμου καί Εξωτερικών της Βρεταννίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της
Βρεταννίας 1955-1957
«Ασχέτως πρός ότι θα πούν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο τό οποίον μπορούμε
να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στόν Μουσολίνι,
ότι αυτή υπήρξε η αφορμή τής επανάστασης στήν Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή εκράτησε
τούς Γερμανούς στό ηπειρωτικό έδαφος καί στήν Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή
ανέτρεψε τήν χρονολογική σειρά όλων τών σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου καί
έτσι έφερε γενική μεταβολή στήν όλη πορεία τού πολέμου καί ενικήσαμε.»
(Από λόγο του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 24/09/1942.)
Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965
Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
«Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δέν αποδίδει τό ελάχιστο εκείνων τών πράξεων
αυτοθυσίας τών Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως
τού κοινού αγώνα τών εθνών, κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διά τήν ανθρώπινη
ελευθερία καί αξιοπρέπειαν.»
«Εάν δέν υπήρχε η ανδρεία τών Ελλήνων καί ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β’
Παγκόσμιο Πολέμου θά ήταν ακαθόριστη.»
(Από ομιλία του στό Αγγλικό κοινοβούλιο στίς 24 Απριλίου 1941.)
«Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οί Ελληνες πολεμούν σάν ήρωες. Τώρα θά λέμε: Οί ήρωες
πολεμούν σάν Έλληνες.»
(Από λόγο πού εκφώνησε από τό BBC τίς πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού
πολέμου.)
«Μαχόμενοι οί Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θά μοιρασθούν μαζί μας τά
αγαθά τής ειρήνης.»
(Από λόγο πού εξεφώνησε στίς 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά τής
Ελλάδας.)
Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969
Βρετανός Στρατάρχης κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
«Δέν θά ήταν υπερβολή νά πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε τό σύνολο τών σχεδίων τής
Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν νά αναβάλει γιά έξι εβδομάδες τήν επίθεση κατά τής
Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποιά θά ήταν ή θέση τής Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς τήν
Ελλάδα.»
(Από ομιλία του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 28 Οκτωβρίου 1941.)
Γεώργιος ΣΤ’ (1898-1952)
Βασιλεύς τής Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952
«Ο μεγαλοπρεπής αγών τής Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β’
Παγκοσμίου Πολέμου.»
(Από λόγο του στο κοινοβούλιον τόν Μάιον 1945.)
Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945
Πρόεδρος τών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945
«Εις τήν Ελλάδα παρασχέθη τήν 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών διά
ν’αποφασίσει πόλεμον ή ειρήνην, αλλά καί τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και
τριών ετών προθεσμία νά παρείχετο, ή απάντησις θά ήτο ή ίδια.»
«Οί Έλληνες εδίδαξαν δία μέσου τών αιώνων τήν αξιοπρέπειαν. Οταν όλος ό κόσμος
είχε χάσει κάθε ελπίδα, ό Ελληνικός λαός ετόλμησε νά αμφισβητήσει τό αήττητον
τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας τό υπερήφανον πνεύμα τής ελευθερίας.»
(Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στίς 10/6/1943.)
«Ο ηρωικός αγών τού ελληνικού λαού…κατά τής επιθέσεως τής Γερμανίας, αφού
τόσον παταγωδώς ενίκησε τούς Ιταλούς στήν απόπειρά τους νά εισβάλλουν στό
ελληνικό έδαφος, γέμισε μέ ενθουσιασμό τίς καρδιές τού αμερικανικού λαού καί
εκίνησε τήν συμπάθειά του. Πρό ενός καί πλέον αιώνος, κατά τόν πόλεμον τής
ελληνικής ανεξαρτησίας, τό εθνος μας…εξέφρασε τήν φλογερή του συμπάθεια γιά
τούς Ελληνες καί ευχότανε γιά τήν ελληνική νίκη…»
(Δήλωσή τουστό Υπατο Συμβούλιο τής Αχέπα στίς 25/04/1941, πού μεταδώθηκε
ραδιοφωνικά από τόν Λευκό Οίκο.)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:«10 Απριλίου 1941, μετά τήν Συνθηκολόγησι μέ τήν Γερμανία
παραδίδονται τά οχυρά Παλιουριώτες καί Ρούπελ. Οί Γερμανοί εκφράζουν τόν
θαυμασμό τους στούς Ελληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή καί
υπερηφάνεια τό ότι είχαν σάν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό καί ζητούν από τόν
Ελληνα διοικητή νά επιθεωρήση τόν Γερμανικό στρατό ώς ένδειξι τιμής καί
αναγνωρίσεως!Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά τήν πλήρη αποχώρηση τού
Ελληνικού Στρατού.
«Ενας Γερμανός αξιωματικός τής αεροπορίας εδήλωσε στόν διοικητή τής ομάδος
μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγον Δέδεν ότι ό Ελληνικός Στρατός
ήταν ό πρώτος στρατός στόν οποίον τά στούκας δέν προκάλεσαν πανικό. “Οι
στρατιώται σας’’ είπε, ’’αντί νά φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν είς τήν Γαλλία
καί τήν Πολωνία, μας επυροβόλουν από τας θέσεις των.’’
Πηγή:ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, τεύχος Απριλίου 2003.»
Categories: ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ | Σχολιάστε

Blog στο WordPress.com.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 21.241 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: